1هدف: هدف از این پژوهش مقایسه احساس تعلق به مدرسه، ادراک از جو مدرسه و سرزندگی تحصیلی دانش ­آموزان پسر مقطع ابتدایی مدارس عادی و غیرانتفاعی شهر قاین بود. روش: روش این پژوهش توصیفی از نوع علی مقایسه ­ای بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی دانش آموزان ابتدایی مدارس عادی و غیرانتفاعی شهر قاین در سال تحصیلی 1403-1402 بود. از میان جامعه آماری، تعداد 114 دانش ­آموز (57 دانش­آموز عادی و 57 دانش­آموز پسر مدارس غیرانتفاعی) به روش نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. به­ منظور جمع آوری داده­ های پژوهش از پرسشنامه احساس تعلق به مدرسه بری، بتی و وات (2004)، پرسشنامه ادراک از جو مدرسه وی، ردی و رودز (2007) و پرسشنامه سرزندگی تحصیلی مارتین و مارش (2008) استفاده شد. به ­منظور تجزیه و تحلیل داده­های پژوهش از تحلیل واریانس چند متغیره (MANOVA) استفاده شد.  یافته ­ها: نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده­ های پژوهش نشان داد که بین متغیرهای احساس تعلق به مدرسه، ادراک از جو مدرسه و سرزندگی تحصیلی در دانش ­آموزان مدارس غیرانتفاعی و عادی تفاوت معناداری وجود دارد (005/0p<). به­عبارت دیگر میزان احساس تعلق به مدرسه، ادراک از جو مدرسه و سرزندگی تحصیلی در دانش­آموزان غیر انتفاعی بیشتر از دانش­آموزان مدارس عادی است. نتیجه ­گیری: نتایج این پژوهش نشان داد که نمرات دانش­آموزان عادی در متغیرهای مورد مطالعه نسبت به دانش­آموزان غیرانتفاعی پایین­تر است، بنابراین مدارس عادی باید آموزش­هایی را در جهت تقویت متغیرهای تحصیلی چون: احساس تعلق، ادراک جومدرسه، سرزندگی تحصیلی برای دانش­آموزان خود در نظر بگیرند.

مقدمه: کمر درد یکی شایع ترین مشکلات بهداشتی در جهان و ایران است. کمردرد بر فرد، حرفه و سطوح اجتماعی– اقتصادی تاثیر می گذارد و بار اقتصادی زیادی را در پی دارد. مداخلات مختلفی می تواند بار کمردرد را کاهش دهد. یکی از این مداخلات برنامه Back SCHOOL است. هدف این مطالعه تعیین تاثیر مراقبت از کمر به روش Back SCHOOL بر میزان کمردرد پرستاران می باشد.روش: این پژوهش یک مطالعه نیمه تجربی می باشد که 64نفر از پرستاران شاغل در بیمارستان شهدای تجریش در آن شرکت داشتند. نمونه ها بصورت هدفمند انتخاب و سپس به روش تخصیص تصادفی به طور مساوی در دو گروه مداخله و شاهد تقسیم شدند. ابزار جمع آوری داده ها مقیاس دیداری درد بود. مداخله شامل برگزاری کارگاه مراقبت از کمر برای نمونه های گروه مداخله طی 4 جلسه 45 دقیقه ای بر اساس روش Back SCHOOL بود. میزان کمردرد در دو مرحله قبل و بعد از مداخله اندازه گیری شد. داده ها با استفاده از روش های آماری تی مستقل و کای دو در نسخه 21 نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: نتایج نشان داد که قبل از مداخله تفاوت معنی داری در میانگین نمره میزان کمردرد در دو گروه مداخله و شاهد وجود نداشت (p=0.575). در حالی که بعد از انجام مداخله، تفاوت معنی داری بین میانگین نمره میزان کمردرد دو گروه (p<0.001) مشاهده گردید به طوری که میزان کمردرد پرستاران در گروه مداخله کاهش قابل ملاحظه ای داشت.نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان داد، آموزش مراقبت از کمر به روش Back SCHOOL، میزان کمردرد در گروه مداخله را کاهش داده است. با توجه به نتایج حاصل، توصیه می شود مسوولان از این روش مراقبتی به عنوان روشی بی خطر و ایمن در امر آموزش پرستاران استفاده نمایند.

1هدف از این پژوهش طراح مدلی برای سنجش شایستگی های عمومی دانش آموزان ابتدایی با توجه به تربیت تمام ساحتی و بررسی این شایستگی ها در دانش آموزان ابتدایی از دیدگاه مدیران و معاونین مدارس بود. پژوهش حاضر از نوع طرح های آمیخته اکتشافی بوده و داده های پژوهش به دو روش کیفی (تحلیل محتوای قیاسی و مصاحبه با خبرگان) و کمی (پرسشنامه محقق ساخته بر پایه مدل پژوهش) گردآوری شد. در بخش کیفی در ابتدا با استفاده از تحلیل محتوای قیاسی با روش مایرینگ و بر اساس سند تحول بنیادین و سایر اسناد بالا دستی 5 عنصر اصلی شامل 1- شایستگی های معنوی 2- شایستگی های درون فردی- اخلاقی 3- شایستگی های فرهنگی- اجتماعی 4-شایستگی های یادگیری و 5- شایستگی های روانشناختی- جسمانی، استخراج شد و متن مصاحبه بر پایه این عناصر و در نظر گرفتن تربیت تمام ساحتی در اختیار 8 نفر از خبرگان آموزش ابتدایی قرار گرفت که به روش نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی انتخاب شدند. نتایج مصاحبه های نیمه استاندارد نشان داد که شایستگی های عمومی دانش آموزان ابتدایی دارای 8 مضمون مشترک و 182 زیرمضمون بود. در بخش کمی نیز پرسشنامه ای محقق ساخته بر پایه مدل پژوهش ساخته شد و پس از اعتباریابی آن در اختیار 70 نفر از معاونین و مدیران (از میان 205 نفر) مدارس شهرستان بوکان در سالتحصیلی 1402-1401 که به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند، قرار گرفت. در نهایت نتایج آزمون فریدمن نشان داد که عملکرد دانش آموزان در شایستگی های معنوی و درون فردی- اخلاقی مطلوب، در شایستگی های یادگیری ضعیف و در شایستگی های روانشناختی- جسمانی و فرهنگی- اجتماعی بسیار نامطلوب است.

1مقدمه: مدرسه زندگی به عنوان یک سازمان یادگیرنده، محل رشد استعدادها و توانمندی­های همه­ی عناصر انسانی است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل مؤثر بر تحقق مدرسه زندگی در دوره ابتدایی تحت عنوان پیشایندهای مدرسه زندگی با روش فراترکیب انجام شد. روش ها: این پژوهش کیفی، از نظر هدف کاربردی و دارای رویکرد فراترکیب می­باشد. برای گردآوری داده­ها پژوهش­های پیشین در زمینه مدرسه زندگی بین سال­های 2021 -2000 جستجو شد. 136 مقاله در حوزه مدرسه زندگی مورد ارزیابی قرار گرفت و در نهایت 48 مقاله انتخاب و با تحلیل محتوای آن­ها ابعاد و کدهای مربوط استخراج شد. برای کنترل کیفیت مفاهیم استخراج شده از مقایسه نظر پژوهشگر با دو خبره استفاده شد و برای ارزیابی میزان توافق بین دو متخصص از شاخص کاپا استفاده ­شد. مقدار شاخص با استفاده از نرم­افزار SPSS عدد 644/0 محاسبه گردید. یافته ها: یافته­ های پژوهش در 3 مقوله، 10 مفهوم و 106 کد شناسایی و دسته­بندی شد که سه مقوله اصلی عبارتند از کیفیت منابع انسانی، عوامل درون سازمانی و معماری مدرسه. در نهایت پس از طی گام­های پژوهش الگویی از پیشایندهای مدرسه زندگی ارائه شد. نتیجه گیری: نتایج پژوهش حاضر و الگوی ارائه شده در این پژوهش می­تواند نقشه راه مناسبی در راستای ایجاد بستر مناسب برای استقرار اثربخش مدرسه زندگی باشد.

کمردرد دومین دلیل مراجعه به پزشک عمومی و سومین دلیل جراحی می باشد که باعث کاهش کیفیت زندگی می گردد. تاکنون مداخلات زیادی نظیر برنامه های آموزشی بهداشت کمر (Back SCHOOL) روش های فیزیوتراپی و ورزش درمانی با هدف کاهش درد و روزهای غیبت از کار و افزایش توانایی صورت گرفته در حالی که آنچه امروزه از برنامه آموزشی بهداشت کمر انتظار می رود، ارتقای کیفیت زندگی است. لذا نظر به این که در ایران تاکنون مداخله ای در این خصوص صورت نگرفته است، این مطالعه کارآزمایی بالینی یک سوکور با هدف ارتقا کیفیت زندگی انجام گرفت. جهت انجام این پژوهش تعداد 102 بیمار مراجعه کننده به مرکز تحقیقات روماتولوژی که واجد شرایط مطالعه یعنی ابتلا به کمر درد بیش از 90 روز و عدم سابقه جراحی روی ستون فقرات در عرض دو سال گذشته و سن بالای 18 سال بودند از طریق تخصیص تصادفی به دو گروه کنترل (52 نفر) و گروه مداخله (50 نفر) تقسیم شدند. گروه کنترل صرفا تحت درمان دارویی بوده و گروه مداخله علاوه بر درمان دارویی تحت آموزشی برنامه آموزشی بهداشت کمر نیز قرار گرفتند. در طول پژوهش 11 نفر حذف گردیدند و نهایتا مطالعه با 47 نفر از گروه کنترل و 44 نفر از گروه مداخله انجام شد. ابزار گردآوری اطلاعات برگه مصاحبه مشخصات دموگرافیک، برگه مشاهده و پرسشنامه استاندارد SF-36 بود.نتایج پژوهش بعد از گذشت سه ماه از آموزش نشان داد میانگین نمرات 8، بعد کیفیت زندگی افراد گروه مداخله به طور چشمگیری بالاتر از گروه کنترل می باشد که این اختلاف از نظر آماری معنی داری بود (P<0.01). همچنین افراد بیشتری از گروه مداخله در مقایسه با گروه کنترل رعایت وضعیت صحیح بیومکانیک بدن را می نمودند که این تفاوت از نظر آماری معنی دار بود. لذا برنامه آموزشی بهداشت کمر می تواند در جهت تغییر سبک زندگی افراد و ارتقای کیفیت زندگی آنان موثر باشد.

1هدف: پژوهش حاضر با هدف اثر بخشی آموزش مهارت خود کنترلی مبتنی بر مدرسه بر  سرسختی و خودکار آمدی دانش آموزان پسر مقطع متوسطه اول انجام شد.روش: این پژوهش از نوع مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون –پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر، شامل دانش آموزان پسر مقطع متوسطه اول شهر قم بود که 30 نفر از دانش آموزان یکی از مدارس ناحیه یک شهر قم  با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و در دو گروه 15نفری به صورت کاملا تصادفی دسته بندی شدند. دانش آموزان گروه آزمایش در 8 جلسه 80 دقیقه ای برنامه آموزش خود کنترلی مبتنی بر مدرسه شرکت کردند و گروه کنترل آموزشی دریافت نکردند. قبل و بعد از اجرای مداخله  و در مرحله پیگیری، هر دو گروه با استفاده از مقیاس سرسختی روانشناختی لانگ و گولت (2003)  و  مقیاس  خودکار آمدی کودک و نوجوان ((SEQ-C  مورد ارزیابی قرار گرفتند. داده ها با استفاده از نرم افزار spss-22 و از طریق آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر تحلیل شد.یافته ها:  نتایج نشان داد که آموزش مهارت خود کنترلی مبتنی بر مدرسه تاثیر معناداری بر افزایش سرسختی روانشناختی و خود کار آمدی دانش آموزان دارد (01/0 P<). .نتیجه گیری: یافته های پژوهش حاضر بیانگر آن بودند که آموزش مهارت خود کنترلی مبتنی بر مدرسه می تواند به عنوان مداخله ای موثر در افزایش سرسختی روانشناختی و  خود کار آمدی در دانش آموزان باشد

1هدف پژوهش حاضر شناسایی ویژگی های عناصر چهار گانه به منظور ارائه الگوی برنامه درسی مسئله محور در درس ریاضی دوره ابتدایی بود. مشارکت کنندگان 19 نفر بودند و نمونه گیری به صورت هدفمند صورت گرفته است. ابزار گردآوری داده ها مصاحبه نیمه ساختاریافته و پرسشنامه است. الگوی برنامه درسی مسئله محور با استفاده از ویژگی های عناصر و با روش تحلیل کیفی محتوا در درس ریاضی دوره ابتدایی طراحی شد. ویژگی های شناسایی شده با روش دلفی فازی اعتباریابی و از روش آنتروپی شانون جهت پردازش داده ها استفاده گردید. براساس نتایج تحلیل، 7 مقوله اصلی شامل ویژگی های اهداف در سه سطح شناختی، نگرشی، مهارتی، محتوا، ارزشیابی، راهبرد یاددهی-یادگیری و به تعداد 46 مقوله فرعی شناسایی شدند. در بخش دلفی فازی نیز تمامی ویژگی ها با کسب مقدار فازی زدائی شده بیشتر از 7/0 تایید شدند. نتایج آنتروپی شانون مشخص کرد، ویژگی های شروع تدریس با سوال چالش برانگیز، ایجاد محیط مناسب آموزشی، نظارت مستمر بر کیفیت راهبردهای یادگیری و ارتباط با استعدادهای دانش آموزان بیشترین میزان توجه را به خود جلب و بالاترین رتبه ها را کسب و ضریب اهمیت بیشتری نسبت به سایر ویژگی ها داشته اند.

مقدمه: هدف از انجام این مطالعه مقایسه میزان آگاهی و نگرش پرستاران بیمارستان های آجا از روش های پیشگیری از کمردرد قبل و بعد از شرکت در کارگاه های Back SCHOOL تهران 1392 می باشد.روش کار: 200 نفر از افراد کادر پرستاری بیمارستان های تحت پوشش آجای تهران شامل (خانواده، گلستان، 505، 502، 501) در کارگاه های آموزشی Back SCHOOL شرکت نمودند. سطح آگاهی و نگرش پرستاران قبل و بعد از کارگاه مقایسه شد و نتایج با استفاده از نرم افزار 18-SPSS، آزمون تی تست زوجی تحلیل شد.یافته ها: نتایج نشان داد سطح آگاهی اولیه پرستاران از کمردرد 15 درصد در حد ضعیف، 68.2 درصد در حد متوسط و 16.3 درصد در حد خوب بود. پس از شرکت در کلاس های پیشگیری و درمان کمردرد، سطح آگاهی به 3.8 درصد در حد ضعیف، 48.9 درصد در حد متوسط و 47.3 درصد در حد خوب رسید. تفاوت سطح آگاهی قبل و بعد از شرکت در کلاس های آموزشی بطور معناداری افزایش یافت (P<0.001). همچنین 20.6 درصد پرستاران پیش از شرکت در کلاس های آموزشی دارای نگرش مثبت، 65.7 درصد دارای نگرش بی طرف و 13.7 درصد دارای نگرش منفی بودند که پس از شرکت در کلاس های آموزشی 45.6 درصد دارای نگرش مثبت، 49.9 درصد دارای نگرش بی طرف و 4.3 درصد دارای نگرش منفی بودند. تفاوت سطح نگرش قبل و بعد از شرکت در کلاس های آموزشی از نظر آماری معنادار بود (P<0.001).نتیجه گیری: شرکت در کلاس های آموزشی پیشگیری و درمان کمردرد آگاهی پرستاران از کمردرد را افزایش می دهد. همچنین باعث افزایش نگرش مثبت و کاهش نگرش منفی و بی طرف می شود. لذا به نظر می رسد استفاده از روش های آموزشی نقش موثری در رفتارهای پیشگیری از کمردرد خواهد داشت.